Vrijdagochtend, 23 december 2011, 5:45. Een Duitse stem kondigt het volgende liedje aan, de wekkerradio had weer eens uit zichzelf de radiozender verwisseld. Waarom gaat die wekker zo vroeg af op mijn eerste vakantiedag? Owja, ik zou Igor een stukje op weg gaan helpen. Die gekke Igor toch, helemaal met de mountainbike van Eijsden naar Leiden fietsen, wie bedenkt zoiets?

Na de fietskleren aangetrokken te hebben kwam een spek met ei geur met tegenmoet op de beneden verdieping. "Ik heb speciaal spek met ei gemaakt voor je" aldus Pa. "Pap..... het is nog nacht en dat denkt mij maag ook, doe dus maar een snee brood"

10 minuten later reden we Rijckholt uit. Igor naast me met een flinke koplamp op het stuur gemonteerd, zijn vriendin Wendy achter ons op een geleende scooter. Bij Maastricht Aachen airport nog even getwijfeld om naar Schiphol te vliegen, vanuit Schiphol was het niet meer ver naar Leiden.

Hmmm. Pratsj, plons. Dit paadje begint toch meer op een single track te lijken dan op een stuk weg. 100 meter verder staan we in een modderig weiland. De kortste weg was blijkbaar toch neit het beste idee!

Zonder al teveel problemen weten we echter om 8:40 Roermond te bereiken, waar het kantoor van Igor's werkgever ligt: Essent. De vraag van Igor's collega's of ik mee naar Leiden ging kon ik negatief beantwoorden: "Nee zo gek ben ik niet!" Een half bevroren Wendy was blij dat haar ritje op de scooter erop zat. Sjors zou het vanaf nu van haar overnemen.

We doorkruisten de Peel toen ik eens voorzichtig bij Igor polste hoe hij de terugreis had geregeld. "Ik wordt opgehaald met de auto, en er is nog plaats" De keuze was snel gemaakt, ik wilde ook naar Leiden.

Tot aan Asten verliep de rit zonder problemen. Vanaf Asten wilde de GPS ons een drukke weg opsturen waar we niet mochten fietsen. Het was dus even zoeken naar een goed alternatief. Met een kleine omweg wisten we bij Helmond de Zuid Willemsvaart te bereiken die we tot Den Bosch konden volgen.

Dit was iets gemakkelijker gezegd dan gedaan, maar nadat we de campina fabriek in Veghel van alle kanten hadden bekeken wisten we uiteindelijk toch in Den Bosch aan te komen. Even een korte pauze om wat te eten en drinken. De fiets stond nog niet geparkeerd of we zagen een motorrijder door de lucht vliegen na een niet al te zachte aanraking met een auto. Het zou vandaag geen moment saai worden!

Meteen na onze korte stop kwam het bericht dat het financiële doel van 2000 euro gehaald was. Dit werd nog even kort gevierd met een colaatje op het terras samen de manager van Igor die toevallig in Den Bosch was.

Met veel goede moed wisten we snel Den Bosch uit te rijden in de bij Heusden de Bergsche Maas over te steken. Ondertussen had 3fm contact met ons gelegd om ons live in de uitzending te halen. Als we om half 7 bij de oude molen in Leiden zouden zijn, kwamen we live in de uitzending! Zonder al teveel tegenslag zou dit moeten lukken.

Bij Wijk en Aalburg ging het echter direct fout. De Garmin stuurde ons weer een drukke weg op waar we niet mochten fietsen. We stonden op de oprit van een huis naar de Garmin te staren toen de heer des huizes naar buiten kwam met de vraag of we een probleem hadden. "half 7 in Leiden? Dat wordt erg krap..." Hij kon ons wel helpen met een kaartje en de tip om richting d'n dijk te rijden en bij Gorinchem de brug te nemen.

Snel reden we richting het oosten op zoek naar de dijk. We reden de volle bak over de dijk en doorkruisten erg mooie dorpjes en genoten van het voor ons onwennige vlakke polderlandschap. Ons avontuurtje begon verdacht veel te lijken op een aflevering uit het BBC programma Top Gear. Sjors was met zijn helm met zwart vizier "The Stig". Wij waren ondertussen bezig met de challenge om zo snel mogelijk op de eindbestemming aan te komen.

Met volle vaart lieten we na een korte pauze (scooter tanken) de brug bij Gorinchem achter ons. Langs een rechte weg werd er koers gezet richting schoonhoven.  Het werd snel duidelijk dat als we op tijd in Leiden wilden komen we geen foutjes meer mochten maken. In Schoonhoven wisten we nog net op tijd een veerboot op te springen. De jongen op de boot vond het voor deze keer goed dat we voor de auto's van de boot af zouden spurten.

Een slingerende weg leidde ons naar Gouda, waar we dwars door het centrum reden. Af en toe hadden we nog even tijd om goed om ons heen te kijken: de kerstboom op de markt zag er mooi uit! Steeds meer kwamen we in een flow en vloog de tijd voorbij. Iets te snel eigenlijk, Leiden was nog een stuk fietsen en half 7 kwam in zicht.

18:22. Centrum Leiden was bereikt! Maar waar was de Beestanmarkt? Waar het Glazen Huis staat. Of de oude molen? Waar we hadden afgesproken met 3fm. Een vrouw op een fiets stuurde ons in de goede richting, maar het was ietwat minder verstandig om een man voor een café vervolgens de weg te vragen. "Nee de toeristische route zijn we niet zo geinteresseerd in meneer!"

18:28 Beestenmarkt, Glazen Huis. Maar waar is die molen? Toen ik naar rechts keek zag ik het. Ik was nog nooit zo blij geweest met om zo een stom gebouwtje met 4 wieken te zien. 3fm medewerker Klaas van Kruistum herkende ons direct. Valt ook best op: 2 mountainbikers midden in het centrum achtervolgt door een scooter. Na een korte interview oefen sessie belde ik snel nog even Pap en Sabine op dat we op radio en tv zouden komen. Niet veel later reden we al interviewend richting het plein. De mensen gingen allemaal aan de kant om ons door te laten zodat we naar het glazen huis konden fietsen. Het waren de mooiste meters van een 260 kilometer lange rit!

Op weg naar huis, toen de adrenaline was uitgewerkt, kwam de man met de hamer. Moe maar voldaan kwam ik een ervaring rijker weer aan waar het die ochtend begonnen was: Rijckholt.

Klik HIER voor het audiofragment en HIER voor de GPS track van de rit.

Dim lights

Op naar Blerick voor de laatste wedstrijd dit jaar van de Mulleners Cup. Het parcous was gewijzigd ten opzichte van vorig jaar en het was behoorlijk zwaar. Veel korte klimmen en korte bochtjes waar ik steeds weer opnieuw in de pedalen moest. Met het verkennen was het meteen duidelijk dat ik het vandaag zeker in de benen zou gaan voelen.

De start ging weer goed en kwam lekker mee was zelfs weer wat plekjes naar voren kunnen rijden. Op een gegeven moment kwam Bas Peters langs, hij duwde me letterlijk aan de kant, niet zo fraai maar ja hij moest natuurlijk in no time op plek 1 rijden, stel je voor hier tussen de amateurs.... De eerste drie ronden gingen lekker en ik had het tempo er redelijk in zitten, toen de snelle masters langskwamen werd ik nog gepasseerd door een aantal deelnemers die achter mij zaten en heb nog even gevolgd. Het tempo lag toch iets te hoog voor mij en heb daarna de rest van de wedstrijd uitgefietst en wat meer naar de ideale lijn gezocht om zo nog wat tijd goed te maken zonder dat het meer energie ging kosten. Toen ik te horen kreeg dat ik in de laatste ronde zat heb ik mijn tempo nog iets verhoogd maar ik kreeg niemand voor me meer in het vizier om nog te kunnen passeren. Nu 3 weekjes rust ;-) daar er nu geen Mulleners wedstrijden te rijden zijn. Op naar 15 januari dan is de wedstrijd van Landgraaf waar we weer verder gaan strijden!!!

Nadat ik enkele dagen ziek ben geweest voelde ik me vrijdag al weer iets beter. Voor de zaterdag stond een duurtraining van 3u op de planning. Tijdens deze training ben ik me steeds beter gaan voelen, het was trouwens 10 december, de dag dat ik 37 jaar mocht worden. Zondag was de wedstrijd in Meijel en toch besloten om mee te rijden. Dit is een heel snel rondje met veel draaien en erg korte klimmetjes. De start ging vrij aardig maar moest toch wat snellere deelnemers vroeg laten passeren. Hartslag kwam op ''wedstrijdniveau'' en heb deze vervolgens zo kunnen houden. Toen de Masters op een gegeven moment langs kwamen heb ik me hier een halve ronde achter kunnen houden. Mijn voorganger zag ik nog af en toe ver voor me maar hij wel maakte geen meters meer op me. In de laatste ronde het tempo nog wat verhoogd en ik zag dat ik langzaam op hem aan het inrijden was. Mooi, voor de laatse bocht zat ik achter hem, doordat ik opschakelde keek hij om en was het sprinten en alles geven, helaas had het naar hem toe rijden de nodige energie gekost waardoor ik er niet meer langs kon komen....

NK MTB Ambtenaren 2011

Eind september kwam ik op het spoor van dit kampioenschap. Een aantal jaren is er al een NK Politie, de organisatie in Oss leek het een goed plan om het NK Ambtenaren hiermee te combineren. Dat leek me wel wat, goede stok achter de deur om de vorm nog even door te trekken ;) Samen met teamgenoot Maarten Janssen had ik ingeschreven.

Op VRIJDAG mochten we rond 12.30u starten, officieel met knwu jury en speaker Jan Peeters. Met zo'n 100 man aan de start werd er flink gestreden op en langs het motorcrosscircuit. De organisatie had een pittig rondje uitgezet van 4km, veel op/af en slippend modder.

Zie filmpje op youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=drONzbQTpek&feature=youtube_gdata_player

Net voor de start nog even achterband vervangen door een Rocket Ron, en dat was een wijs besluit. Direct na de start voorin natuurlijk en gassen maar, het rondje lag me wel, veel klimwerk en de beentjes voelden heerlijk. Was overigens een van de weinige met korte broek, tja bij 7 graden, allemaal weerstand die pijpen he.

Na 1/2 uur strijd kreeg ik Maarten in het vizier en kon hem tot bijna aanraken naderen, in de laatste ronde gaf hij weer gas bij. Aangezien het gat zeer groot was naar achteren de laatste ronde wat relaxter gereden. Toch nog 173 gemiddelde hartslag over dik uur, en das erg veel (bij marathons zo rond de 164). Bike Apex reed goed, grote wielen is met modder ook een voordeel, veel meer grip en zekerheid. Wel lache, was volgens toeschouwers de enige die op een lastig stuk fietsend boven kwam, hahaha was ook maar 1 x he. Kwam dus als 1e ambtenaar 40+ over de streep, teammaat Maarten 1 plek voor me als 1e 30+.

En ja leuk, ze hadden een echte huldiging, bloemen, rondemiss en een trui!! Speaker Jan Peters was ook tevree, als PSV dan geen kampioen wordt hebben we in eindhoven tenminste toch nog een kampioen. @Oxyinracingteam heeft dus de 2 snelste ambtenaren op een mtb in het midden

Leuke afsluiting van goed seizoen 2011.

Na een weekje van 14 uur duurtraining sluiten we af met de wedstrijd in Beegden. Hier was een leuk parcours uitgezet en na het verkennen warmrijden, pfff had hier het gevoel dat ik niet vooruit kwam. De start ging lekker, daar het startveld niet bijzonder groot was met 17 man kwam ik rond een 10e plek te zitten. Het tempo heb ik daarna iets laten zakken en er zijn me twee deelnemers gepasseerd. De eerste beklimming haalde de persoon voor me niet waardoor het toch nog lopen werd terwijl dit helemaal niet nodig zou geweest zijn. 2 ronden daarna kwam nr: 8, Jeffry Martho voor me ten val op deze klim en ik kon er gelukkig goed langs. Hier het ik een kleine voorsprong op hem kunnen maken en mijn tempo blijven aanhouden. Jeffry heeft me later toen we nog een 2 tal rondes moesten rijden bijgehaald. Regelmatig werd ik aangemoedigd en op het laatste stuk werd er geroepen "sprinten!!!" dus nog eens erg diep gaan en mijn hele lichaam aan het werk zetten! Haha en dat voor een 14e plaats maar dat geeft achteraf toch een geweldig gevoel hoor. Het liefst zou ik het iedere wedstrijd de streep sprintend bereiken als ik dan ook nog eens kan aanvallen voor een top 10 plek ;-)

Hier houden we het even bij voor vandaag, ik ga verder trainen!!!! Tot zaterdag op het parcours van WINDRAAK, hier zijn de open Limburgse Kampioenschappen, een mooie wedstrijd op een heel leuk rondje!!!

De start in Brunssum is natuurlijk meteen hard knallen vooral omdat het meteen een breed verhard stuk is. Mijn intensie was hier om een lekker tempo te vinden vanaf de start en dit te kunnen aanhouden want in de klim kan je je hier al goed opblazen. Ludo onderstreepte dat ook nog eens. Jason lag iets voor me en ik kon zijn tempo goed bijhouden dus had ik me lekker achter hem gehouden. Het voelde bij mij allemaal bijzonder goed aan, de klim liep gewoon lekker zo en de rest ging ook zoals ik hoopte. Totdat ik voor de derde keer de klim ging maken en opschakelde, hier kwam mijn ketting tussen de cassette en de naaf in te zitten. Balen!!! Trekken en trekken maar met de nieuwe XT cassette kan je dat bijna vergeten, Simone kwam nog kijken, daarna Max en uiteindelijk Ludo. Inmiddels was ik al ruim op een ronde gezet...... toen was ik redelijk geirriteerd en dacht nog 1 keer trekken onder de begeleiding van Ludo en LOS!!!! YES!!! Verder, inmiddels was er wat adrenaline vrij gekomen en ben ik nog verder gaan rijden voor wat ik waard was. Voor mijn gevoel heb ik erg goed gereden en ondanks het technische aspect wat bij de sport hoort toch genoeg fun gehad!

En dan de supporters zijn vandaag heel erg bedankt voor het aanmoedigen!! De verzorgers nog meer voor het slepen van het materiaal en het zorgen voor het powerfood in de voorbereiding en na de wedstrijd!!!!!!

Vervolgens stond er dan weer een wedstrijd op het programma die zich afspeelde rond Schweiberg. Gekend om zijn heuvelachtige omgeving mag je hier wel verwachten dat er geklommen kon worden. Het was een vrij kort parcours waar 1 singletrack pad omhoog werd geklommen en later een breder bospad ook in het parcours was verwerkt om de beentjes nog eens te pijnigen. Twee dagen van tevoren had ik nog een flinke verhuizing achter de RUG dus mijn lichaam was nog wel enigzinds vermoeid. Niet de beste voorbereiding maar ja dat mag de MTB pret niet in de weg staan! Met de start kwam ik nog wel redelijk mee maar tijdens de 1e klim was er iemand voor me die zich in de beklimming vast reed en ik zat net aan de verkeerde kant waardoor ik ook van de fiets heb moeten afstappen. Op dit punt is alles wat er achter me zat voorbij gekomen, bovenaan heb ik dan ook weer heel hard moeten trappen om weer terug bij mijn voorligger te komen. In de volgende klim kon ik er weer twee voorbij en heb deze positie even kunnen vasthouden. Iets later kwam er weer een van de twee mede mtb'ers voorbij en heb ik de wedstrijd zo tot het einde uitgereden. Jammer zat er niet meer in voor me op dit parcours wat eigenlijk wel goed gekund had. Feit was wel dat het vandaag aan de supporters niet gelegen heeft want die waren talrijk aanwezig. Zelfs mijn vader was een keertje mee gekomen om vanaf het bankje na start/finish alles te aanschouwen.

Op de achtergrond zie ik Ludo en Max staan, kom maar op met de adviezen!!!!

Trouwens klik op een van de afbeeldingen om het volledige album van de Mulleners Vastgoed Cup te Schweiberg te zien of ga naar Ludo-grafica.nl!!!