27 juni stond de 4e Bergrace op het programma. Dankzij onze hoofdsponsor Oxyin Sportswear, die ook sponsor is van de Bergrace had Eric zaterdag in overleg al een mooi plekje naast de hoofdtent in de schaduw weten te regelen.
Met het zicht op de tropische temperaturen van zondag was dit een zeer slimme zet. Lekker in de schaduw en vlakbij het parcour met zicht op de wedstrijd.
Juro
Ondanks het prachtige parcours heb ik tot nu toe een haat-liefde verhouding met deze wedstrijd. Hoewel het de laatste jaren steeds meer liefde wordt. De eerste keer had ik een gebroken ketting, het jaar daarop liep mijn band eraf en twee jaar geleden een scheur in mijn buitenband. Wel elke keer kunnen finishen maar de toon was gezet.Vorig jaar ging het eigenlijk best lekker, de nieuwe stukjes in het parcours lagen me wel en kwam het rondje goed door.
En eigenlijk ging het dit jaar ook wel lekker. Op de start na dan. Maar daarover zo meer.
Zoals gezegd hadden we een top plek voor de tent. Aangezien ook de aanhang mee was kon het niet beter. Alles lekker bij elkaar en goed overzicht over het parcours. We waren redelijk op tijd dus nog even tijd om wat in te rijden. Het was gelijk al duidelijk dat de linten bij de bedstee het niet zouden overleven. Met een haast onmogelijk bochtje kon dat daar niet goed gaan. De benen voelden erg onbestemd, had die week ook al best wat uurtjes afgewerkt, misschien lag het daaraan. Maar deze wedstrijd stond ook in het schema dus met Eric het eerste lusje van het rondje gereden. Even snel langs de tent om de laatste zaken te regelen, Lodewijk is er inmiddels ook. Wij vertrekken alvast naar het startvak, hij gaat nog even op pad.
Het voordeel van op tijd inschrijven is in Oosterbeek extra belangrijk met de startklim over de lossen stenen. Hoe verder naar voren hoe meer kans dat je fietsend boven komt. Dus na het startschot ondanks fel protesterende benen volle bak naar voren. En dan 4x hoekje om en dan nog eens. Eenmaal weer boven staat het metertje flink in het rood en neem even gas terug. Eric zit net voor me maar zie hem desondanks de rest van de wedstrijd nog maar 2 keer rijden.
Het eerste rondje is een beetje harken om een lekker ritme te krijgen. In de 2e,3e en 4e rondje rij ik met nog een andere renner van Lapierre de ene vlakke ronde na de andere. Als ik aan het eind van de 4e ronde vlak voor de finish in het korte zandklimmetje van de fiets moet schiet ineens totaal onverwacht de kramp vol in mijn hamstring. Ik strompel weer op mijn fiets maar moet even die knoop wegfietsen achterop mijn been. Daardoor loopt mijn blauwe Lapierre brommertje uit en kan er helaas niet meer bijkomen. Het laatste rondje moet ik noodgedwongen mijn lage 29-ers opgeven en noteer een hoge 30-er. Maar toch tevreden en niet uitgewoond over de finish. Een mooie vlakke race die goed liep.
Eric
Vandaag is het weer vroeg dag. 07:00 gaat de wekker want de bus moet gepakt worden en ik wil voor achten bij Mariendal zijn zodat er nog ruim tijd is om de tent op te zetten. Hans wijst mij een mooie plek aan naast het podium, heerlijk in de schaduw. Juro zou ook vroeg zijn, maar komt toch wat later aan dan verwacht Maar die neemt dan ook de hele familie mee. Na de tent e.d. opgezet, stuurbordje opgehaald en het nodige vocht binnen te hebben is tijd om even de spieren los te rijden. In de afdaling naar de tent zie ik dat Juro gearriveerd is. Ik stop even en even later gaan we met z’n tweeën verder inrijden. We verkennen de nieuwe stukjes parcours en rond 9:10 zorgen dat we richting de tent gaan om voor de laatste voorbereidingen. We zien Lodewijk nog voorbij schieten. Die is nog even aan het inrijden en sluit ook aan. Om 9:20 staan we bij de start. Om 9:30 worden we weggeschoten en mogen we het zweet gaan opwekken bij 2x de startklim. Dat gaat redelijk goed. Ik weet dat ik links moet blijven voor de beste ondergrond en er is weinig gedrang. Op naar het nieuwe gedeelte van het parcours. De draai, die net voor dat je het gras opgaat, is lastig (en blijkt de hele race lastig te blijven). Door de aanpassing van het parcours zijn geen opstoppingen dit jaar.
De eerste 2 ronden gaan moeizaam. Ik heb niet het idee dat het aan de warmte ligt, er is veel schaduw. In de 3 ronde gaat het eindelijk pas een beetje lopen. Het lijkt wel of de diesel steeds later op gang komt. Voor m’n gevoel lig ik bij de Masters2 rond de 8e plek en hoop steeds meer om eindelijk weer eens top 10 te rijden.
Inmiddels is het al erg druk geworden rond de Oxyin tent. Veel mensen zoeken de schaduw plek aan de rand van het parcours op en er is veel Oxyin aanhang. Dat geeft de burger moed. Ik draai gedoseerd m’n rondjes en alleen in de laatste ronde gaat het weer moeilijker. Ik laat iets te veel liggen en wordt nog ingehaald door een paar renners. Ik heb niet de puf om dat te voorkomen en geef daardoor 4 plaatsen prijs in de laatste ronde. Wel jammer, maar ik krijg niets meer uit de benen geperst. Uiteindelijk ben ik een ronde gedubbeld en een 11e plaats bij de Masters 2. Twee zaken om totaal niet trots op te zijn.
Naast een lichte kater heb ik aan deze race ook nog stoflongen overgehouden. Wat een stofbende...
Nick is ook al ter plaatse en maakt zich op voor de 75 minuten race. Dat Nick tweede wordt achter Erik Groen is een prachtig resultaat. Bovendien is Nick nog verder uitgelopen in het klassement.
