Vandaag mijn eerste echte triathlon van dit seizoen gedaan….eindelijk.

Nou ja, echte triathlon. Het was een 1/8^e, dat is 500 meter zwemmen, 20 km fietsen en 5 km rennen. Ik ben eigenlijk alleen maar lange afstanden gewend om te doen en dan is zo^n korte wel heeeel kort. Maar ik moet zeggen dat het erg leuk was. Het is weer zo^n andere disipline dat die lange afstanden. Alles is kort dus alles moet snel. Met fietsen dacht ik, die 20 km trap ik wel even weg maar door de tegenwind en de snelheid viel het nog best tegen en ik ging zo hard van start dat ik na de 1^e 10 km al pijn in mijn benen had. Toch had ik wel heeeel even met de wind mee 47 km per uur op mijn tellen staan….heeel stoer dus…hahaha Eindtijd was 1.19 uur wat niet heel bijzonder is. Maar waarschijnlijk komen er volgend jaar nog een aantal 1/8^e triathlons dus moet echt op snelheid gaan trainen. Het lange werk is even van de baan en de vraag is of dat uberhaupt nog wel komt.

Sinds een val tijdenns een ATB wedstrijd in februari heb ik zenuwpijn aan mijn handen en dat komt uit mijn nek. Aanvankelijk werd gedacht dat ik een gekneusde nekwervel had en dat de pijn weer langzaam zou herstellen. Maar ik ben afgelopen week naar het UMC geweest en daar te horen gekregen dat mijn nekwervel niet gekneusd is maar dat het merg door de klap van de val het bot van nijn nekwervel heeft geraakt. Daardoor is er een litteken ontstaan en deze verstoort de zenuw. Dat litteken herstelt heel langzaam, duurt 1 tot 2 jaar maar meestal herstelt het helemaal niet. De zenuwpijn zal dus bijna zeker chronisch worden. Dat was dus wel even slecht nieuws. Ik krijg nu andere pijnstillers, die beter moeten helpen maar wel minder duf maken. Ik mag wel werken en sporten maar de energie zal altijd beperkter zijn dan een 100% gezond persoon. Het heeft geen zin om extra te rusten want het herstel van dat litteken is zo langzaam dat de efficientie van rust er niet is.

Het is nu vooral zoeken naar de grenzen wat van ik nog kan doen. Gelukkig heb ik tijdens mijn vakantie best wel weer wat kunnen trainen, geen lange trainingen maar bijna dagelijks 1 of 2 trainingen. Inmiddels ook met mijn trainer gesproken en als alles mee zit ga ik september of oktober weer beginnen met het trainen met schema^s en kijken waar we heen kunnen. Het zal volgend seizoen vooral 1/8e triathlons worden. Ik ga ook wel mountainbiken, dat mag ook gewoon. Als ik teveel of te lang fiets krijg ik vanzelf meer pijn en dan weet ik dat dat niet zo handig was. Maar omdat rust geen invloed heeft en de pijn voorlopig nog zal blijven heb je ook weleens wat meer pijn over voor een evenement of leuke training!

Mariska

Ongeveer 7 jaar fiets is al op de racefiets en de mountainbike en ik val heel vaak maar dat komt meer omdat ik gewoon van crossen hou  dus het was nooit ernstig tot nu toe...

Nadat ik in september 2010 al een val met de racefiets had gemaakt met een paar breuken hier en daar, kon ik gelukkig na 10 weken weer mijn trainingen op pakken en ging alles helemaal goed. Ik was in training voor een hele triathlon in juli 2011. Alleen tijdens een off road duathlon wedstrijd in februari 2011 kwam ik weer heel ongelukkig ten val en dit keer waren de gevolgen iets ernstiger dan de eerste keer. Ik had een gekneusde nekwervel. De nekwervel die de zenuwen van mijn handen aanstuurt en die door de kneuzing een ondraaglijk zenuwpijn in beide handen gaf. In het ziekenhuis duurde het even voordat ze door hadden wat ik had maar na 13 uur morfine ingespoten te hebben gekregen om de 4 uur werd de pijn eindelijk een beetje draagelijk. Na 24 uur mocht ik weer met de ambulance naar Amersfoort waar het meer leek of ik in een verslaving kliniek lag ipv in het ziekenhuis. Om de 4 uur een bekertje met pillen en ik kon werkelijk niet wachten tot die 4 uur voorbij waren. Na 9 dagen was ik genoeg afgekickt van de morfine om het in kleine hoeveelheden thuis te kunnen voortzetten. Na nog eens 2 weken morfine bleef er nog   1 pijnstiller over. En aan die pillen ben ik 4 maanden verslaafd geweest. Het afkicken is lastig, er is weer meer pijn maar je voelt je ook ziek. Maar de vreugde dat ik eindelijk kan afkicken is enorm. De acceptatie dat mijn hele triathlon seizoen 2011 voorbij is was een stuk lastiger. Alle tijd, investeringen in trainingen, voeding, schema^s en van je gezin is na 1,5 jaar gewoon ineens voorbij. Geen unieke trip met sportvrienden naar Frankfurt voor een hele triathlon helaas. Ik heb mijn huis op-en uitgeruimd, tuin opgeknapt, sociaal geweest, hele einde met de honden gewandeld, op de bank gehangen, films gekeken, concerten bezocht. Ik heb best een leuke tijd gehad tijdens mijn pillen verslaving maar ik heb geen nieuwe vrijetijdsbesteding gevonden wat ik niet op zou willen geven voor een flinke training in het zwembad, op de fiets of rennend door het bos.

Dus nog even de laatste loodjes door en wie weet toch nog ergens een 1/8e triathlon doen dit seiszoen…in Oxyin kleding!!

Mijn naam is Mariska Lagerweij. Ik doe sinds 7 jaar aan triatlon. Het begon met een rondje rennen in de buurt, toen maar eens lid geworden van een atletiekvereniging AV triatlon in Amersfoort. Daar deed een kleine groep aan triathlon training en dat leek me wel wat.

Dus een beetje meetrainen en meekijken en uiteindelijk doe je dan een keer een 1/8e triatlon en dat beviel goed.

Langzaam aan wil je dan steeds meer en steeds langere afstanden. Ik ben geen sprinter dus de lange afstand bevalt zowiezo beter, qua tempo.

In 2008 deed ik voor het eerst een 3/4e afstand in Almere. Dat was erg gaaf maar ik vond toch dat ik niet goed genoeg getraind was voor zo'n afstand. Toen heb ik een trainer gevonden die persoonlijke schema's schrijft http://www.frankheldoorncoaching.nl/

Dit bevalt heel erg goed, vooral omdat ik een full-time baan heb en een gezin.

Mijn partner werkt part-time in de zorg en hij doet heel veel thuis en samen zorgen we voor onze 2 zonen.  Een heel vol programma dus met werken, sporten en gezin.

En dan zijn die schema's wel ideaal.

Door het trainen met schema^s ben ik ook goed vooruit gegaan in mijn prestaties. Op 24 juli 2011 is het de bedoeling dat ik voor het eerst een hele triatlon ga doen.

Afgelopen jaar heb ik twee keer een zware 3/4e afstand gedaan en dat ging heel goed dus een hele moet hopelijk ook wel lukken!

Mijn sportieve doel voor 2011 is dus de hele Iron Man triatlon in Frankfurt en ik vind het erg leuk dat ik via Oxyin geholpen wordt met het realiseren van dit doel!