Op naar Blerick voor de laatste wedstrijd dit jaar van de Mulleners Cup. Het parcous was gewijzigd ten opzichte van vorig jaar en het was behoorlijk zwaar. Veel korte klimmen en korte bochtjes waar ik steeds weer opnieuw in de pedalen moest. Met het verkennen was het meteen duidelijk dat ik het vandaag zeker in de benen zou gaan voelen.

De start ging weer goed en kwam lekker mee was zelfs weer wat plekjes naar voren kunnen rijden. Op een gegeven moment kwam Bas Peters langs, hij duwde me letterlijk aan de kant, niet zo fraai maar ja hij moest natuurlijk in no time op plek 1 rijden, stel je voor hier tussen de amateurs.... De eerste drie ronden gingen lekker en ik had het tempo er redelijk in zitten, toen de snelle masters langskwamen werd ik nog gepasseerd door een aantal deelnemers die achter mij zaten en heb nog even gevolgd. Het tempo lag toch iets te hoog voor mij en heb daarna de rest van de wedstrijd uitgefietst en wat meer naar de ideale lijn gezocht om zo nog wat tijd goed te maken zonder dat het meer energie ging kosten. Toen ik te horen kreeg dat ik in de laatste ronde zat heb ik mijn tempo nog iets verhoogd maar ik kreeg niemand voor me meer in het vizier om nog te kunnen passeren. Nu 3 weekjes rust ;-) daar er nu geen Mulleners wedstrijden te rijden zijn. Op naar 15 januari dan is de wedstrijd van Landgraaf waar we weer verder gaan strijden!!!

Nadat ik enkele dagen ziek ben geweest voelde ik me vrijdag al weer iets beter. Voor de zaterdag stond een duurtraining van 3u op de planning. Tijdens deze training ben ik me steeds beter gaan voelen, het was trouwens 10 december, de dag dat ik 37 jaar mocht worden. Zondag was de wedstrijd in Meijel en toch besloten om mee te rijden. Dit is een heel snel rondje met veel draaien en erg korte klimmetjes. De start ging vrij aardig maar moest toch wat snellere deelnemers vroeg laten passeren. Hartslag kwam op ''wedstrijdniveau'' en heb deze vervolgens zo kunnen houden. Toen de Masters op een gegeven moment langs kwamen heb ik me hier een halve ronde achter kunnen houden. Mijn voorganger zag ik nog af en toe ver voor me maar hij wel maakte geen meters meer op me. In de laatste ronde het tempo nog wat verhoogd en ik zag dat ik langzaam op hem aan het inrijden was. Mooi, voor de laatse bocht zat ik achter hem, doordat ik opschakelde keek hij om en was het sprinten en alles geven, helaas had het naar hem toe rijden de nodige energie gekost waardoor ik er niet meer langs kon komen....

Wat een weer vandaag, regen, heel veel regen maar dat mag de pret niet drukken. Het parcous was gewijzigd ten opzichte van vorig jaar, er werd nu via een stuk gereden dat ook in de nieuwe mtb route van Sittard/Geleen zit. Dit stuk had ik enkele maal gereden dus voor mij was het wel bekend dus verkennen was niet nodig zodat ik met de start kon vertrekken op een schone fiets. Het was enorm veel draaien en klimmen langs een erg modderige helling maar ook dat mocht de pret niet drukken!

Tijdens de start niet te gek gedaan want de kracht had je hier wel nodig tijdens het hele uur. Veel bochten lagen er behoorlijk drassig bij dus zoeken naar grip en de rechte stukken gas erop! Ik had er echt zin in want het voelde goed aan, kon ook tijdens iedere ronde wel iemand voorbij rijden en dat geeft een goed gevoel. Langs de kant werd ik vaak aangemoedigd en dat helpt dan ook enorm. Raoul was gekomen om me aan te moedigen en om te genieten van het mountainbiken, Leon Crienen stond ook langs de kant omdat hij ziek was maar stond ons heel sportief aan te moedigen ook heb ik er weer een aantal "nuuje" fans bij gekregen hier uit de buurt ;-)

Het gaf een goed gevoel om als 10e uiteindelijk te finishen tijdens deze uitdagende wedstrijd. Deze plek had ik wel op gehoopt maar dat het me al zo snel zou lukken had ik niet gedacht. Dit na de 2 weken die ik train met de schema's van Rob, a big thanx kerel!!!

Na een weekje van 14 uur duurtraining sluiten we af met de wedstrijd in Beegden. Hier was een leuk parcours uitgezet en na het verkennen warmrijden, pfff had hier het gevoel dat ik niet vooruit kwam. De start ging lekker, daar het startveld niet bijzonder groot was met 17 man kwam ik rond een 10e plek te zitten. Het tempo heb ik daarna iets laten zakken en er zijn me twee deelnemers gepasseerd. De eerste beklimming haalde de persoon voor me niet waardoor het toch nog lopen werd terwijl dit helemaal niet nodig zou geweest zijn. 2 ronden daarna kwam nr: 8, Jeffry Martho voor me ten val op deze klim en ik kon er gelukkig goed langs. Hier het ik een kleine voorsprong op hem kunnen maken en mijn tempo blijven aanhouden. Jeffry heeft me later toen we nog een 2 tal rondes moesten rijden bijgehaald. Regelmatig werd ik aangemoedigd en op het laatste stuk werd er geroepen "sprinten!!!" dus nog eens erg diep gaan en mijn hele lichaam aan het werk zetten! Haha en dat voor een 14e plaats maar dat geeft achteraf toch een geweldig gevoel hoor. Het liefst zou ik het iedere wedstrijd de streep sprintend bereiken als ik dan ook nog eens kan aanvallen voor een top 10 plek ;-)

Hier houden we het even bij voor vandaag, ik ga verder trainen!!!! Tot zaterdag op het parcours van WINDRAAK, hier zijn de open Limburgse Kampioenschappen, een mooie wedstrijd op een heel leuk rondje!!!

De start in Brunssum is natuurlijk meteen hard knallen vooral omdat het meteen een breed verhard stuk is. Mijn intensie was hier om een lekker tempo te vinden vanaf de start en dit te kunnen aanhouden want in de klim kan je je hier al goed opblazen. Ludo onderstreepte dat ook nog eens. Jason lag iets voor me en ik kon zijn tempo goed bijhouden dus had ik me lekker achter hem gehouden. Het voelde bij mij allemaal bijzonder goed aan, de klim liep gewoon lekker zo en de rest ging ook zoals ik hoopte. Totdat ik voor de derde keer de klim ging maken en opschakelde, hier kwam mijn ketting tussen de cassette en de naaf in te zitten. Balen!!! Trekken en trekken maar met de nieuwe XT cassette kan je dat bijna vergeten, Simone kwam nog kijken, daarna Max en uiteindelijk Ludo. Inmiddels was ik al ruim op een ronde gezet...... toen was ik redelijk geirriteerd en dacht nog 1 keer trekken onder de begeleiding van Ludo en LOS!!!! YES!!! Verder, inmiddels was er wat adrenaline vrij gekomen en ben ik nog verder gaan rijden voor wat ik waard was. Voor mijn gevoel heb ik erg goed gereden en ondanks het technische aspect wat bij de sport hoort toch genoeg fun gehad!

En dan de supporters zijn vandaag heel erg bedankt voor het aanmoedigen!! De verzorgers nog meer voor het slepen van het materiaal en het zorgen voor het powerfood in de voorbereiding en na de wedstrijd!!!!!!

Vervolgens stond er dan weer een wedstrijd op het programma die zich afspeelde rond Schweiberg. Gekend om zijn heuvelachtige omgeving mag je hier wel verwachten dat er geklommen kon worden. Het was een vrij kort parcours waar 1 singletrack pad omhoog werd geklommen en later een breder bospad ook in het parcours was verwerkt om de beentjes nog eens te pijnigen. Twee dagen van tevoren had ik nog een flinke verhuizing achter de RUG dus mijn lichaam was nog wel enigzinds vermoeid. Niet de beste voorbereiding maar ja dat mag de MTB pret niet in de weg staan! Met de start kwam ik nog wel redelijk mee maar tijdens de 1e klim was er iemand voor me die zich in de beklimming vast reed en ik zat net aan de verkeerde kant waardoor ik ook van de fiets heb moeten afstappen. Op dit punt is alles wat er achter me zat voorbij gekomen, bovenaan heb ik dan ook weer heel hard moeten trappen om weer terug bij mijn voorligger te komen. In de volgende klim kon ik er weer twee voorbij en heb deze positie even kunnen vasthouden. Iets later kwam er weer een van de twee mede mtb'ers voorbij en heb ik de wedstrijd zo tot het einde uitgereden. Jammer zat er niet meer in voor me op dit parcours wat eigenlijk wel goed gekund had. Feit was wel dat het vandaag aan de supporters niet gelegen heeft want die waren talrijk aanwezig. Zelfs mijn vader was een keertje mee gekomen om vanaf het bankje na start/finish alles te aanschouwen.

Op de achtergrond zie ik Ludo en Max staan, kom maar op met de adviezen!!!!

Trouwens klik op een van de afbeeldingen om het volledige album van de Mulleners Vastgoed Cup te Schweiberg te zien of ga naar Ludo-grafica.nl!!!

Het was een frisse zonovergoten dag. Deze wedstrijd was vorig jaar mijn introductie van de Mulleners Vastgoed Cup. Toen kwam ik met veel moeite de zandheuvel af en was er nog letterlijk op mijn gezicht gegaan. Dat terwijl ook nog net Ludo en Simone langs de kant stonden...

Dit jaar heb ik hier een fijne wedstrijd gereden. De zandheuvel vormde ook helemaal geen probleem meer, lekker laten rollen en onderaan gas erop in het mulle zand. Bij de inschrijving kwam ik Eline Linssen tegen die me vertelde dat Leander ook mee ging rijden. Dus Oxyin werd vandaag 2x vertegenwoordigd! Leander heb ik in de eerste ronde gezien maar door pech heeft hij na enkele ronden de wedstrijd verlaten.

Bij mij hadden de beentjes zin genoeg en de hartslag kon ik lekker constant houden. In de voorlaatste ronde kon ik nog wat versnellen, de boel begon net goed op gang te komen! Zo kon ik nog twee deelnemers voor me inhalen en de volgende had ik al in het vizier maar moest net een deelnemer voor me vallen in het mulle zand dus snel lopen door het zand en in de laatste ronde nog wat proberen op mijn voorganger in te lopen. Dat was niet meer gelukt om er nog in de buurt te komen en ben ik uiteindelijk als 15e over de streep te gereden aangemoedigd door Fabienne, Edmeé en Gigi!

Op naar de volgende wedstrijd!!!!

Uitslagen: http://www.romers.nl/engine/

Wat een mooi weertje vandaag, wel frisjes in Horst! Tijdens de verkenning bleek al gauw dat het een leuk kort rondje was. Goed opletten want het waren erg smalle paden waar dan ook moeilijk gepasseerd kon worden. Vanaf de start ging het dan ook snel over naar het smalle pad dus was het zorgen om lekker te starten en dat lukte ook wel redelijk. Hier en daar al wat plekjes kunnen pakken maar mijn bedoeling was om niet te lang over VO2max te komen om hier weer wat meer mee te leren spelen. Rond de 163 kom ik vaker al snel in de rode zone en zie op mijn Garmin file nu dat ik gemiddeld 162 heb gereden dus heb ik het goed aangevoeld. Halverwege het parcours lag er een stukje dat bestond uit mul zand en hier had ik het iets moeilijker maar kwam er wel doorheen. Voor de laatste ronde kwam Leon Crienen me voor de 2de maal langs en heb hem nog een stukje proberen te volgen en hier ging mijn hartslag nog eens verassend genoeg naar de 170 en zelfs dat voelde nog niet echt ernstig aan.... Kwam dat dan toch misschien van een weekje rust met alleen een extreem intensieve training op de woensdag??? Het heeft me in ieder geval weer een flinke impuls gegeven om de trainingen toch op een andere manier te gaan verrichten!

Mijn dochter heeft me vandaag weer iedere ronde erg goed over de streep gejuicht! Samen met het startschot en de bel van de laatste ronde was het sfeertje nu weer helemaal compleet!