NK MTB Ambtenaren 2011

Eind september kwam ik op het spoor van dit kampioenschap. Een aantal jaren is er al een NK Politie, de organisatie in Oss leek het een goed plan om het NK Ambtenaren hiermee te combineren. Dat leek me wel wat, goede stok achter de deur om de vorm nog even door te trekken ;) Samen met teamgenoot Maarten Janssen had ik ingeschreven.

Op VRIJDAG mochten we rond 12.30u starten, officieel met knwu jury en speaker Jan Peeters. Met zo'n 100 man aan de start werd er flink gestreden op en langs het motorcrosscircuit. De organisatie had een pittig rondje uitgezet van 4km, veel op/af en slippend modder.

Zie filmpje op youtube:

http://www.youtube.com/watch?v=drONzbQTpek&feature=youtube_gdata_player

Net voor de start nog even achterband vervangen door een Rocket Ron, en dat was een wijs besluit. Direct na de start voorin natuurlijk en gassen maar, het rondje lag me wel, veel klimwerk en de beentjes voelden heerlijk. Was overigens een van de weinige met korte broek, tja bij 7 graden, allemaal weerstand die pijpen he.

Na 1/2 uur strijd kreeg ik Maarten in het vizier en kon hem tot bijna aanraken naderen, in de laatste ronde gaf hij weer gas bij. Aangezien het gat zeer groot was naar achteren de laatste ronde wat relaxter gereden. Toch nog 173 gemiddelde hartslag over dik uur, en das erg veel (bij marathons zo rond de 164). Bike Apex reed goed, grote wielen is met modder ook een voordeel, veel meer grip en zekerheid. Wel lache, was volgens toeschouwers de enige die op een lastig stuk fietsend boven kwam, hahaha was ook maar 1 x he. Kwam dus als 1e ambtenaar 40+ over de streep, teammaat Maarten 1 plek voor me als 1e 30+.

En ja leuk, ze hadden een echte huldiging, bloemen, rondemiss en een trui!! Speaker Jan Peters was ook tevree, als PSV dan geen kampioen wordt hebben we in eindhoven tenminste toch nog een kampioen. @Oxyinracingteam heeft dus de 2 snelste ambtenaren op een mtb in het midden

Leuke afsluiting van goed seizoen 2011.

De wedstrijd

Had me voorgenomen gezien de zwaarte van het parcours me niet te gek te laten maken in het begin. Ik stond ver achteraan, maar dankzij mijn wielerervaring zat ik na enkele kilometers bij het opdraaien van het weiland op plek 20 of zo. Raar gevoel dat je het tempo makkelijk aan kan, dat is in andere marathon met alle categorieën door elkaar toch heel anders, dan fietst je je helemaal kapot de eerste kilometers, nu dus niet . Op de eerste versnellingen matig gereageerd, gewoon mijn eigen tempo pakken en dan via een negative split het verschil maken. En dat lukte na 2 uur ongeveer 23,4 gemiddeld, uiteindelijk iets van 24,7 overall. Ik veegde aantal rijders op en werd maar mondjesmaat door jonge broekies ingehaald.

Had de mazzel om na de Keutenberg, daar waar de wind 30km vrij spel heeft (tegenwind) een of andere engels sprekende keihard fietsende Curaçaoënaar voor mijn wiel te krijgen. Hij kon alleen geen Nederlandse bordjes lezen, dus bij iedere afslag moest ik schreeuwen LEFT/ RIGHT. Hij was me zo dankbaar dat die op kop bleef, hahaha FUN.

De huldiging

Direct na aankomst hadden Rolf en ik zoiets van, ja het zal wel ergens rond plek 10 zijn of zo, dus laten we maar op ons dooie gemak naar Huize Huntjes rijden, douchen en dan misschien nog even een pilsje pakken in Eijsden om teammaten te zien. Zogezegd zo gedaan, in Eijsden waren ze net begonnen aan de master2 belgen. Toen onze grote verbazing werden we opgeroepen voor het podium masters2 Nederland, Rolf 3e, ikke 2e. Dus snel nog een Oxyin kledingstuk weggegrist bij Juro, over een dranghek geklommen en podium bestormd. Haha dat was lachen.

Het NK Marathon 2011 in Eijsden is succesvol verlopen voor het team. Riny van Deursen pakte het zilver en Rolf Vetter het brons bij de masters2.

De vriendin van teamgenoot Nard, Mirre Stallen maakte het feestje compleet door Nederlands Kampioen Dames te worden.

Verslagje volgt snel.

Tijdens het NK Marathon 2011 in Eijsden is succesvol verlopen voor het team. Riny van Deursen pakte het zilver en Rolf Vetter het brons bij de masters2.

De vriendin van teamgenoot Nard, Mirre Stallen maakte het feestje compleet door Nederlands Kampioen Dames te worden.

Verslagje volgt snel.

Na enkele pechgevalletjes met het materiaal stond deze marathon in teken van finishen en ook wel weer podiumplekjacht. Leuk met 4 man vooraan bij de start van @Oxyin, Mark v W had er zin in en trok eens even flink naar voren naar de kop! Nog wat jammer dat een marathon wat langer is dan de startklim ;), maar we vielen in ieder geval op!

Vandaag voor het eerst een wedstrijd op mijn nieuwe teambike een 29-er. Meer mag ik er niet van vertellen, maar hij rijdt echt goed!!!! Ik noem het dan maar BIKIE.

Een kwartier Rolf bij kunnen houden en toen maar verstandig eigen tempo gaan rijden. Vorig jaar hier ook gestart en het na 1 ronde voor gezien gehouden, dit is geen 5% klimwerk, nee dit rondje in de hitte bevat kuitenbijters....das was ik ff vergeten haha.

De eerste lange afdaling met stukken weiland waren een genot op de 29-er,  wat een soeplesse, grip. Ook 2*10 is een feest, genoeg schakelvermogen, haarscherp, remmen xt zijn superstrak (oh jee verklap ik toch al wat..). Op gegeven moment in groepje in gevecht om plek 20 overall, voor me reed iemand met wat grijze haren, aha eindelijk weer een master2 dacht ik, en das de mijne. Die gaf me toch gas bij de skihelling, maar in de afdaling!!!!!! kwam ik weer bij. Dat was weer een nieuwe ervaring voor Riny 

Tja zo reden we nog wat berg op/af, pijp raakte aardig leeg, de laatste klim was killing en werd ingehaald door 3 man, aanpikken lukte niet. Wel erg fijn dat de laatste 8km berg af zijn, niet technisch dus rauzen op de 29ér. Over de streep meteen de uitslag, helaas 4e bij Masters 2. Achteraf toch een sterker veld dan ik had gedacht, heb die concurrenten ook niet gezien, overall zo rond plek 25. Ik moest even flink uitblazen in de schaduw (sorry teammaten in de zon!). Na een 1/2 uurtje kwam er weer leven in en genietend van een biertje (moest van Rolf) lekker kletsen.

Positief van vandaag was de vorm en het functioneren van de BIKIE. Een tactische fout heb ik wel gemaakt, mijn banden wogen in totaal 700 gram zwaarder ivgl een lichter bandje, dat hakte erin, maar kreeg het helaas niet meer voor elkaar voor de wedstrijd. Zondag as wel bij net NK Marathon, dus een beetje krachttraining was niet verkeerd 

Kortom: leuke marathon, goede sfeer, heel erg beetje stukgegaan. Maar daar doen we het toch voor nietwaar.

Na 2 weken relatieve rust in een alles-erop-en-eraan vakantie in Oostenrijk is het daarna weer flink ertegenaan. Periodiseren noemen ze dat, haha, ik noem het vakantie!

Maar hoe pak je dat dan aan. Nou gewoon door 20 uur in een week te plannen met 600 km’s, iedere keer daarna Compex erop te zetten en dan weer opgeladen te zijn.

Mooie training was bijvoorbeeld vrijdag, op het gemak eind van de middag naar trainer Robkedropke en weer terug. Hartslag in D1 met korte blokjes d2, en dan 140km. Thuiskomen rond 21.00u en dan met een bord lekker eten en compex- herstelprogramma een film kijken met de familie. In termen van Gert Jacobs: das mooi mannnnn

Compex herstel is een actieve recuperatiestand. Installeren is een eitje: je plakt de elektroden op de bovenbenen, sluit de kabels aan en stelt niveau in, paar seconden werk. Dan begint een heerlijke recovery van 25 minuten, met 3 fases, opbouw, training en coolingdown. Enig nadeel is wel dat je bord met eten bijna van de schoot dribbelt….

Zondag de Ardennentrip van 180km met 2700hm met Lodewijk en Erwin/Linda Bakker.Beentjes weer prima, lekker knallen de hellingen op.mce_marker

Daarna ter plekke  douchen en de Compex er weer op, thuis pas? Nee dat is te laat, hoe eerder hoe beter (binnen 1 ½ uur na inspanning). Dus bij tankstation broek omlaag en Compex erop, heerlijk teruggereden en nee je gaat er niet anders door rijden of slingeren (haha).

Dankzij die compex was ik dinsdag alweer in staat om een snelle training in de groep mee te doen, met blokjes tegen de 50 per uur. Dat ging hiervoor na zo’n zware trainingsweek never nooit niet he.

Kortom een zeer welkome aanvulling op mijn herstelmogelijkheden, gebruik het nu een paar maanden. De overige functies, zoals powertrainingen moet ik nog verkennen, daar heeft teamgenoot Harieke wat meer ervaring mee schijnt het!

Dit weekend stond er uitje naar Neuhaus im Solling (200km achter Dortmund) op het programma. Zaterdagmiddag pikte Lodewijk mij met zijn opgevoerde bolide op, gelukkig had hij zich top voorbereid en wist zelf het weerbericht te vermelden. REGEN. Dus toch maar snel nog even wat armstukken etc bij elkaar gescharreld en een bus smeerolie, dat was idd hard nodig. Op de heenweg was Lodewijk zo vriendelijk om ook even wat door te rijden en het mooie plaatsje Zierenberg te laten zien, de volgende locatie voor de RWP ;-) Ter plekke ons gemeld bij het pension, een vriendelijke oma ontving ons, en waarachtig een nog oudere opa hielp ons met de fietsenstalling. Kortom ik voelde me helemaal thuis. Daarna lekker uit eten bij een Italiaan en op tijd bedje in, want op de 400 tv zenders was geen tour-de-france!

Hop om 6.00u de wekker, voor Lodewijk met 8 uur slaap dus een uitslaapfeest. Lekker ontbijtje, voor de broodjes was het nog te vroeg helaas…naar de start, een graad of 5 met miezer, maar voelde niet koud aan (goed voorteken). Snel ff ‘opwarmen’ door 2 minuten omhoog te fietsen.

De start, fijne klim omhoog, rustig mijn ritme gezocht, die zat ergens in mijn teen, dus duurde even. Net toen ik dacht, dit wordt leuk vandaag, kwam de eerste single-track afdaling. AAAAHHH, met Racekings modderstroken af gaat NIET. Glibber, glij, en alle plekken die ik met klimmen opschoof verloor ik ruimschoots in stukje afdaling van 300 meters. Kalm blijven.

Zo ging het nog 3 bultjes lang en kwam in gezelschap van paar bekende 40+’ers. Plek 35 of zo. Had me al enigszins neergelegd bij een trainingsrit want op zo’n parkoers kan ik niet vooruit. Maar TOEN, het parkoers begon te veranderen, klimmen werden snelwegen vals plat (voor mijn gevoel dan he) en afdalingen werden weer schotterpaden, dus rausen. Dit was fun, mijn opmars kon starten, groepjes werden opgeveegd en erop en erover.

Maarja als je 2 rondjes mag dan weet je dat die kleffe afdalingen weer komen, maar de truuk was dus om gewoon door de bouch-bouch te rijden en niet over de trail, gewoon uurtje niet teveel verliezen en dan nogmaals doorstomen was het credo.

Ik veegde nog een paar directe concurrenten op, nee nee niet in het wiel blijven dus even erop-erover tacktieken. Inmiddels plek 14 te pakken en de laatste klim van 5 km brak aan. In de verte nog een renner, die moest eraan. Ik kwam erbij, en het leek een jongere renner dus laat maar ff in mijn wiel. Toch verdacht: bij de laatste glibberafdaling 4km voor het eind speerde die weg, en ik gleed weg. Daar klopt iets niet dacht ik, dus toen maar erachteraan en bij laatste korte klim buitenblad erop en poeffen. In afdaling gewoon gassen en bleek met 1 minuut voor die gast te finishen die dus ook in mijn categorie M2 zat..;-)…Dus een 3e plek in master2 en 13e algemeen.

Lodewijk ook goed gereden, in een groot veld van de halve afstand werd hij 13^e bij M1. Gezien zijn praatjes had die nog genoeg over die dag, dus wordt het tijd voor de koningsklasse! Het lange wachten op de huldiging begon, taartje erbij, pasta en eindigen met leuke foto.

Kortom, dit was typisch zo’n dag waarop je alles blijkt te kunnen, die heb je 2 a 3 per jaar en gelukkig viel die samen met deze wedstrijd. In RWP klassement ontstaat weer een kans op een erepodiumplek, als ik nu ene restpiek eens ga plannen ;-)

Na een gezellige autorit terug, nog even lekker in onze achtertuin met ZON gezeten, tja maar goed dat we bewijs (modderbike en kleren) bij ons hadden want anders hadden ze ons niet geloofd dat we max. 11 graden hadden. En natuurlijk nog even elektrostimulatie compex ( http://www.compex.info/nl_BE/index.html )  erop om zalig los te fietsen in bed ;-), en met een paar wijntjes op werd de cafienne ook weer geneutraliseerd om 1.00 ’s nachts…

Fraaie wedstrijd in Saalhausen. Ook een zware marathon met >3000hm in 97 kilometers. Vrijdagmiddag vertrokken, we wilden inchecken bij het gereserveerde hotel met daarin de gehele Rabo Trade team delegatie. Haha wat een sprietjes zijn die mennekes. Als je ze op Rabo tv ziet lijken ze veel groter. Ze deden mee met de XC wedstrijd op zondag, ze durfden zich natuurlijk niet met ons echte mannen van het langere werk te meten ;-). Toen zij we maar naar een ander hotel gegaan (overboekt).

Start was vroeg, om 8.00u, dus geen tijd voor ontbijt in Hotel, geen nood, ontbijt door organisatie was perfect. Deze keer geen 1 maar zelfs 2 koppen koffie gedronken (ik drink nooit koffie, alleen bij wedstrijden, wordt deze ADHDér nog feller). Dat heb ik overigens geweten want caffiene drijft vocht af, ik moest al pissen na 3 km...en nam pas de tijd bij km 80! Je kent dat wel, nee stoppen kost tijd....
Kwam Lodewijk nog een paar keer tegen in Saalhausen, bij inschrijving, start, onderweg!! en finish. 
Start deze keer voor mij rustig aan, wilde deze marathon weer eens normaal finishen. Want hier al 2x steendood over streep gekomen, en de laatste 2 jaar ook veel DNF's...Maar dat was een goede zet, kwam in leuk groepje te rijden, kon klein rijden, soepel omhoog.
Hield me in voor een snelle laatste 40K, dus na 60K de rijders goeiendag gezegd en wat meer tempo erop. Helaas had ik me giga vergist in verzorgingsposten, heb een bord van 65K in eerste ronde aangezien voor indicatie wanneer de volgende post kwam, maar die kwam dus niet. Dus toen tussen 60K en 85K geen drank!!!!! dat betekent op reserve rijden en andere renners vragen, maar die hadden ook al veel op. Toen na 85K net voor de doorkomst in Saalhausen eindelijk een waterkraan uit de berg en een drinkbak. Dus hup als een paard hoofd in bak en bidon vol en verder. 
Laatste 12K weer tempo verhogen maar het werd wat technischer, dus stoemp mogelijkheden namen af (nog even toen ik Lodewijk inhaalde, die trapte ook nog lekker). 2 renners haalden me in op de wortelpaden (niet mijn dingetje). Toch genoten van de afdalingen, kwam redelijk fris over de streep. Achteraf goed voor plek 39 overall, en p6 masters 2 (p3-4-5 binnen de 6 minuten!). Afgezien van waterdebacle liep het heeeerlijk, na 2 jaar vormcrisis. Had graag Oxyin een podiumplek gebracht, next race gaan we weer direct met concollega's mee uit de start.

Pluspunten:
- vorm/benen zijn super;dank aan trainer/coach RobvanderWerf!
- kleding Oxyin zit heerlijk;
- heb genoten van het biken, sfeer was uitstekend.
Verbeterpunten:
- VERZORGING onderweg;
- pissen net voor de start.

Tot de volgende marathon.
Riny

Mountainbike wedstrijd Bergrace Wageningen over 150 minuten (werden 2:38uur). Lekker gereden: 4e masters2, 1e in officiele 41-50 jaar klassement, 40e overall/235deelnemers.

Ik zit nog midden in zware trainingsweken, zonder schema aanpassingen toch gekozen voor deze leuke wedstrijd. Ook omdat mijn nieuwe Team sponsor is. Stond bij de start ver naar achteren 156e, aangezien ik steeds meer diesel wordt en explosiviteit nog niet getraind is, wordt het dan lastig om snel naar voren te rijden om je aan te sluiten bij snel groepje. Dus op eigen kracht eerste uur groepjes oprapen en weer achterlaten, pas halverwege koers zat ik in de juiste trein en begon van plek 68 op te stomen, gewoon lekker in de FLOW. Op gegeven moment 10 renners in mijn wiel, dus toen voorlaatste ronde maar eens even aan de boom schudden berg op, toen waren er nog 2 over. Kortom power is dik in orde, mis nog wat wedstrijdritme, maar dat komt zo wel in orde. Ook eerste dag in nieuwe team Oxyin , fijne kleding, goede verzorging, gezellige teamstand. Het seizoen is nu bijna echt begonnen.